موضوع که اعلام شد ناگهان همه به تکاپو افتادند، از بازجوها و کارآگاهان و چهره نگاران اداره آگاهی گرفته تا همسایه ها، آشناها و هر کس که با «الف.جیم.ک» آشنایی داشت و یا حتا فقط اسم او را شنیده بود؛ که البته به علت گمنامی و منزوی بودنش جز تک و توکی، واقعاً نمیشناختندش و یا قیافه اش را به یاد نمی آوردند. در واقع اگر جناب آقای« داستان نویس با القاب متعدد پس و پیش» پیگیر ماجرا نمیشد و هیاهو راه نمی انداخت، مطمئناً تا صد سال دیگر هم کسی متوجه مفقود شدن و یا سر به نیست شدن او نمیشد...
