https://www.adabiyatemoteahed.ir/ سالنامه ادبیات متعهد fa daily 1 Wed, 19 Feb 2025 00:00:00 +0330 Wed, 19 Feb 2025 00:00:00 +0330 https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_217331.html بسیار مفتخرم که اعلام بدارم مجله ادبیات متعهد با اثبات احترام به قلم و صاحبان قلم همواره میزبان آثاری ارزنده  از کشورهای مختلف جهان می باشد، این نشریه با حفظ چارچوب ها و خطی مشی اولیه خود، اقدام به بررسی و کیفیت سنجی آثار می نماید، با توجه جایگاه مهم و منحصر به فرد بودن حوزه فعالیت نشریه به طوری که این مجله اختصاصا به شعر و ادبیات داستانی... https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_217323.html با عجله از درپشتی مسجد مهدی وارد شد.شرم زده،انگار خطایی مستحق مجازات مرگ انجام داده باشد.کفش های کتونی را از پا درآورد و در پایین ترین طبقه جاکفشی ،در پشت سایه طبقه بالایی،کفش های مندرس را قایم کرد._نکند دزدیده شوند؟ از این فکرپوزخند ملایمی گوشۀ لبش را برکشید._آخر چه کسی؟چه کسی به این کهنه پاره ها محتاج است؟در کنج فرش های سبز مزین به گل های آبی رنگ.... https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_217326.html پنجره را باز کرد، هوای سردی به درون خیز زد و راننده نگاهی به او انداخت و دفعتا چشمانش را پس گرفت. کیهان دستی زیر زنخدانش گذاشته بود و هردم به روپوش پاره‌ی چوکی راننده خیره می‌شد و گاهی که فرصتی پیدا می‌کرد، بسته‌ی سیگارش را تکان داده به بیرون چشم می‌دوخت. به چی فکر می‌کرد؟ نمی‌دانست. مردمان زیادی درخیابان سرازیر شده بودند و هم‌چون قحطی‌زنانی که در پی‌ نانی .. https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_217329.html وقتی از دبیرستان فارغ شده وارد دانشکده ای می شوی همه چیز تغییر پیدا می کند و باید خودت را که یک دانش آموز دبیرستانی بوده ای کم کم به یک دانشجوی دانشگاه تهران تبدیل کنی. این کار سهلی نیست ولی زندگی دانشجوئی در مسیری حرکت می کند که به مرور دانشجو می شوی.من در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران، رشته زبان و ادبیات انگلیسی قبول شدم آن وقت ها هر دانشکده ای، کنکور خودش را داشت... https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_217328.html مرد از پشت میز بلند شد داد زد:«آقایان بازهم می‌گویم،سه روز و سه شب اینجا بمانید معجزه نخواهد شد.»آریا که تازه گوشش از همهمه‌ی داخل سالن سبک شده بود جلو رفت گفت:«من برای گرفتن سهمیه‌ی آرد اینجا هستم. »مردی با صدای کلفت گفت:«هه آقا را، مگر ما آمدیم عروس ببریم آقا می‌فرمایند آرد نیست... https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_217330.html صدای محکم در هم کوبیدن درب چوبی کهنه در ساختمان پیچید، لنگه آبی رنگ درب از جا کنده شد، لولایش شکست و با صدای مهیب و دلخراشی روی زمین افتاد و همراه خاک‌های پنهان درون فرش، صدای گریه و فغان به هوا بلند شد. سایه درشت هیکلی در آستان در ظاهر شد و کل فضای ساختمان را در تاریکی فرو برد. پروانه شتابان و با دستانی لرزان عصا را در میان انگشتان مهری که صورتش مثل گچ سفید و هقهقش بند نمی‌آمد گذاشت و به سرعت او را به اتاقش برد، روی صندلی... https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_217324.html و در اثنای جهانی دیگر...تو مرا بهره ای از شعر وغزل می خوانیروز و شب از نگهت می تابدمهری بر دشت پریشانی من و در اثنای جهانی دیگر... https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_217321.html غروب از شروع اجتماع سیاهی به خود لرزیدشب از تداوم تاریکی پوسیدآن ظلمت‌ دهشتناک‌، شب را از شالوده‌اش دلسرد کردعقربه‌ها نچرخیدندقدم‌ها ثابت ماندندو خون از دل‌ها چکید... https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_217325.html موضوعی که مرد به خوبی می‌دانست چه بود؟ «باید از این مهمانی درهم و برهم، خود را خلاص کنم» اما چطور؟ این را دیگر نمی‌دانست! نگاه‌ بقیه مهمانان مانند وزنه‌ای روی پای او افتاده بودند. همان‌جا کنار میز بزرگ نزدیک به انتهای هال، خیره به لیوان نوشیدنی که از ابتدای مهمانی جرعه‌ای هم از آن به حلقش سرازیر نشده بود، با خود گفت...