راستی کجا بودم؟ یادم نیست. تا به خودم آمدم دیدم این منم؛ منی که نیست، کالبدی بیجان.
کجااااایی؟!آهای با توام، خودِ خود تو، کجایی؟!
صدایی شنیده نمیشد. انگار در این هستی بیکران تنهاترینم. نه، نباید بگذارم چنین بماند.
باید خودم را پیدا کنم. با پاهایی که زنجیر...
