پارسا نظریسالنامه ادبیات متعهد2783-54804192025021930 flower petalsسی برگ گل811217323FAکیمیاقاضیدانشگاه علوم پزشکی گیلانJournal Article20240723با عجله از درپشتی مسجد مهدی وارد شد.شرم زده،انگار خطایی مستحق مجازات مرگ انجام داده باشد.کفش های کتونی را از پا درآورد و در پایین ترین طبقه جاکفشی ،در پشت سایه طبقه بالایی،کفش های مندرس را قایم کرد.<br />_نکند دزدیده شوند؟ از این فکرپوزخند ملایمی گوشۀ لبش را برکشید.<br />_آخر چه کسی؟چه کسی به این کهنه پاره ها محتاج است؟<br />در کنج فرش های سبز مزین به گل های آبی رنگ....https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_217323_a231075a0461e59fc780580e2f4e27a0.pdfپارسا نظریسالنامه ادبیات متعهد2783-548041920250219Three comradesسه همرزم1218217326FAاسداللهحسنیدارکولیJournal Article20240829پنجره را باز کرد، هوای سردی به درون خیز زد و راننده نگاهی به او انداخت و دفعتا چشمانش را پس گرفت. کیهان دستی زیر زنخدانش گذاشته بود و هردم به روپوش پارهی چوکی راننده خیره میشد و گاهی که فرصتی پیدا میکرد، بستهی سیگارش را تکان داده به بیرون چشم میدوخت. به چی فکر میکرد؟ نمیدانست. مردمان زیادی درخیابان سرازیر شده بودند و همچون قحطیزنانی که در پی نانی ..https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_217326_2ae3b5b5e4446aa976cd2953671337f9.pdfپارسا نظریسالنامه ادبیات متعهد2783-548041920250219dost tanis baz manدوست تنیس باز من1922217329FAجهانگیرهدایتمدیر جایزه ادبی صادق هدایتJournal Article20240722....وقتی از دبیرستان فارغ شده وارد دانشکده ای می شوی همه چیز تغییر پیدا می کند و باید خودت را که یک دانش آموز دبیرستانی بوده ای کم کم به یک دانشجوی دانشگاه تهران تبدیل کنی. این کار سهلی نیست ولی زندگی دانشجوئی در مسیری حرکت می کند که به مرور دانشجو می شوی.<br />من در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران، رشته زبان و ادبیات انگلیسی قبول شدم آن وقت ها هر دانشکده ای، کنکور خودش را داشت...https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_217329_18e195468c13256101337170650ecfda.pdfپارسا نظریسالنامه ادبیات متعهد2783-548041920250219nanavayiنانوایی2328217328FAمنیروغیاثی-آموزش داستاننویسی استاد محمد رضا نظری دارکولیJournal Article20240824....مرد از پشت میز بلند شد داد زد:«آقایان بازهم میگویم،سه روز و سه شب اینجا بمانید معجزه نخواهد شد.»<br />آریا که تازه گوشش از همهمهی داخل سالن سبک شده بود جلو رفت گفت:<br />«من برای گرفتن سهمیهی آرد اینجا هستم. »<br />مردی با صدای کلفت گفت:<br />«هه آقا را، مگر ما آمدیم عروس ببریم آقا میفرمایند آرد نیست...https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_217328_ffa8a5b7952d1695b69965ae66e04b02.pdfپارسا نظریسالنامه ادبیات متعهد2783-548041920250219Bimehriبی مهری2938217330FAمهرزادنظری---Journal Article20240822....صدای محکم در هم کوبیدن درب چوبی کهنه در ساختمان پیچید، لنگه آبی رنگ درب از جا کنده شد، لولایش شکست و با صدای مهیب و دلخراشی روی زمین افتاد و همراه خاکهای پنهان درون فرش، صدای گریه و فغان به هوا بلند شد. سایه درشت هیکلی در آستان در ظاهر شد و کل فضای ساختمان را در تاریکی فرو برد. پروانه شتابان و با دستانی لرزان عصا را در میان انگشتان مهری که صورتش مثل گچ سفید و هقهقش بند نمیآمد گذاشت و به سرعت او را به اتاقش برد، روی صندلی...https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_217330_670ffccd42768b2cb58ff8f863f31667.pdfپارسا نظریسالنامه ادبیات متعهد2783-548041920250219Another worldجهانی دیگر4041217324FAعلیرضاجانیدانشگاه صنعت نفت اهواز0000-0002-5561-7759Journal Article20240729و در اثنای جهانی دیگر...<br />تو مرا بهره ای از شعر وغزل می خوانی<br />روز و شب از نگهت می تابد<br />مهری بر دشت پریشانی من
و در اثنای جهانی دیگر...https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_217324_77d55c13c92e6488ef24b1b2f00a0546.pdfپارسا نظریسالنامه ادبیات متعهد2783-548041920250219Birth of deathمیلاد مرگ4243217321FAمریمعسگریدانشگاه تهرانJournal Article20240403غروب از شروع اجتماع سیاهی به خود لرزید<br />شب از تداوم تاریکی پوسید<br />آن ظلمت دهشتناک، شب را از شالودهاش دلسرد کرد<br />عقربهها نچرخیدند<br />قدمها ثابت ماندند<br />و خون از دلها چکید...https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_217321_791058b6b86e9eab4f354488e2db1677.pdfپارسا نظریسالنامه ادبیات متعهد2783-548041920250219with a distracted stateمنگانه4654217325FAخسروافشارینداردJournal Article20240828موضوعی که مرد به خوبی میدانست چه بود؟ «باید از این مهمانی درهم و برهم، خود را خلاص کنم» اما چطور؟ این را دیگر نمیدانست! نگاه بقیه مهمانان مانند وزنهای روی پای او افتاده بودند. همانجا کنار میز بزرگ نزدیک به انتهای هال، خیره به لیوان نوشیدنی که از ابتدای مهمانی جرعهای هم از آن به حلقش سرازیر نشده بود، با خود گفت...https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_217325_021fdba53f4a4cc42c32d6c4c36b774b.pdf