پارسا نظریسالنامه ادبیات متعهد2783-548031820240220note; 22 years Sadeq Hedayat Literary Awardیادداشت ؛ 22 سال جایزه ادبی صادق هدایت68194226FAجهانگیرهدایتمدیر بنیاد صادق هدایتJournal Article202402201381 coincided with the hundredth anniversary of Sadegh Hedayat's birth, and on this occasion, celebrations were held in Iran, Europe, Canada, and America.<br />The first step was to print and publish the books of Sadegh Hedayat or related to him. The publication of the album of Hedayat's photos was done. The exhibition of Hedayat's photos was held in Sihon Gallery. At the same time, Sadegh Hedayat's short story literary competition was planned and the first round was held. This year, about 500 writers competed by sending 600 stories. For the competition winners, a statue of Hedayat was made and a number of them were made available. In addition, a poster was made for the competition. The first conference of criticism and review of Hedayat's works and thoughts at the university...سال 1381، مصادف با صد سالگی تولد صادق هدایت بود و به همین مناسبت در ایران، اروپا، کانادا و امریکا، بزرگداشتهائی برگزار شد.<br /> نخستین اقدام، چاپ و انتشار کتب صادق هدایت یا مربوط به او بود. انتشار آلبوم عکسهای هدایت انجام شد. نمایشگاه عکسهای هدایت در گالری سیحون برگزار شد. در همین ایام مسابقه ادبی داستان کوتاه نویسی صادق هدایت، برنامهریزی شد و اولین دوره این مسابقه انجام شد. در این سال حدود 500 نویسنده با ارسال 600 داستان به رقابت پرداختند. برای برندگان در مسابقه، تندیس هدایت ساخته شد و تعدادی از آن در دسترس قرار گرفت. ضمناً پوستری هم برای مسابقه ساخته شد. نخستین همایش نقد و بررسی آثار و اندیشههای هدایت در دانشگاه...https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_194226_59abf90ead97c9c94fea7f83b0d96a5d.pdfپارسا نظریسالنامه ادبیات متعهد2783-548031820240220Sadegh Hedayat literary award winnersبرندگان جایزه ادبی صادق هدایت914194227FAJournal Article20240220The complete list of Sadeq Hedayat Literary Award winners from 1381 to 1402 is attached.لیست کامل برندگان جایزه ادبی صادق هدایت از سال 1381 لغایت 1402 به پیوست درج شده استhttps://www.adabiyatemoteahed.ir/article_194227_0f710a86807c721c8368c30425667554.pdfپارسا نظریسالنامه ادبیات متعهد2783-548031820240220Frozen Dnieperدنیپر یخ زده1618194228FAشیواکریمیبرنده تندیس جایزه ادبی صادق هدایتJournal Article20240220He picked up the phone and dialed the internal number. He told Sridhar to turn up the heat. He lit all four gas burners, but the room did not heat up. The TV was on. He showed me a warehouse. Sliced meat was hanging from the ceiling of the warehouse. Frozen blood on some apartments...گوشی تلفن را برداشت و شماره داخلی را گرفت. به سریدار گفت که درجه شوفاژ را زیاد کند. هر چهار شعله گاز را هم روشن کرد ولی اتاق گرم نشد. تلویزیون روشن بود. انباری را نشان داد. گوشت های شقه شده از سقف انباری آویزان بود. روی بعضی شقه ها خون منجمد ...https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_194228_6099d64e9152b3d38a842af724deaeae.pdfپارسا نظریسالنامه ادبیات متعهد2783-548031820240220Man Danay Kol Hastamمن دانای کل هستم1924194230FAمصطفیمستوربرنده تندیس جایزه ادبی صادق هدایتJournal Article20240220I have been trying to kill Youssef for three weeks, but I have not been able to, which means that every time I have tried to kill him, something has prevented me. First, I decided to lie in wait on his way so that one night, in an alley, I would suddenly plunge a knife into his chest and twist the blade of the knife into his heart and intestines so much that he would fall to the ground and as the saying goes... سه هفته است که میخواهم یوسف را بکشم اما نتوانسته ام یعنی هر بار که خواسته ام او را بکشم اتفاقی آمده که مانع ام شده است. اول تصمیم گرفتم سر راهاش کمین کنم تا شبی، در کوچه ای، ناغافل کاردی را توی سینه اش فرو کنم و تیغه ی کارد را توی دل و رودهاش آن قدر به پیچانم تا ولو شود روی زمین و به قول...https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_194230_1c53a83d4b15d508f3df91e1233fdf67.pdfپارسا نظریسالنامه ادبیات متعهد2783-548031820240220Naz Banooنازبانو2528194231FAنوشینغریب دوستبرنده تندیس جایزه ادبی صادق هدیتJournal Article20240220You know, sweet lady, if you didn't have those black eyes or if you had closed your eyes, now I wouldn't be here and you are so strange and distant. Indeed, I never had a good memory, but you walked in my loneliness so softly and unaware that even if I wanted to, I couldn't understand when I fell in love with you. But today I miss you, dear, more than all these years. I want to finish it so much...میدانی ناز بانو اگر تو آن چشم های سیاه را نداشتی یا اگر چشم هایت را بسته بودی حالا من اینجا نبودم و تو اینقدر غریب و دور. درست که من هیچ وقت حافظه خوبی نداشتم اما تو هم آن قدر نرم و بی خبر توی تنهایی من سرک کشیدی که اگر هم بخواهم باز نمیتوانم بفهمم از چه وقت گرفتارت شدم. اما امروز خیلی دلتنگم نازبانو، دلتنگتر از تمام این سالها. آن قدر که دلم میخواهد تمامش کنم ...https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_194231_64476a8cdad9c62fd596a1c88dc0fc96.pdfپارسا نظریسالنامه ادبیات متعهد2783-548031820240220Hamsayeهمسایه2931194232FAامیرحسینخورشیدفربرنده تندیس جایزه ادبی صادق هدایتJournal Article20240220It was left behind the door. Her husband had gone out. He was sitting on the stairs of the corridor and looking at his shopping cart. The lights in the corridor were going off every minute and he didn't bother to turn them on. Pale light was shining from the skylight behind him, spreading its shadow on the floor of the corridor. In the dark, it seemed to him that the shoemaker was going up and down among the lettuces he had bought. He is afraid to touch them. Every now and then, footsteps came from downstairs. But none of them were her husband's footsteps. It's all the sound of people's feet... پشت در مانده بود. شوهرش بی هوا رفته بود بیرون. روی پله های راهرو نشسته بود و سبد خریدش را نگاه میکرد. چراغ های راهرو هر دقیقه خاموش میشد و او حوصله نمیکرد روشن شان کند. نور کم رنگی از پنجره نورگیر پشت سرش میتابید سایه اش را پهن میکرد کف راهرو. در تاریکی به نظرش می آمد کفش دوزکی لای کاهوهایی که خریده بود بالا و پایین میرود. میترسید دست بهشان بزند. هر از چندی صدای پایی از طبقات پایین می آمد. اما هیچ کدام صدای پای شوهرش نبود. همه اش صدای پای آدم های...https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_194232_2faeb5a6320cf49166d1c1acb1cc6c97.pdfپارسا نظریسالنامه ادبیات متعهد2783-548031820240220Obor va Mororعبور و مرور3236194233FAامیرتاج الدینی ریاضیبرنده تندیس جایزه ادبی صادق هدایتJournal Article20240220On the side of the road, far from the legal boundary, on God's desert, which is covered by weeds here and there, an old comfortable sofa is left alone, with a stretch of empty desert behind it. What is he doing there? Up close, it is not as puffy and fat as it seems; With its faded velvet covering, with the springs sticking out of its seat, and the handles in the form of two horizontal columns covered with sponge, whose shifted slats tore the velvet covering...کنار جاده، دورتر از حریم قانونی، روی بیابان خدا که تک و توک سبزه های هرز اینجا و آنجایش را پوشانده، یک، مبل یک راحتی کهنه، با پهنه ای از صحرای خالی در پشتش تک مانده است. _آنجا چه میکند؟! از نزدیک آنقدر هم که به نظر می آید پُف کرده و چاقالو نیست؛ با آن روکش مخمل خاک خورده ی رنگ و رو رفته اش، با آن فنرهایی که از نشیمنش بیرون زده، و دسته هایی به شکل دو ستون افقی اسفنج پوش که تخته بندِ جابه جا شده اش روکش مخمل را پاره...https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_194233_f0c5f302a27fedb4e1fb79c2411f31bb.pdfپارسا نظریسالنامه ادبیات متعهد2783-548031820240220Startgahاستارتگاه3740194234FAخلیلرشنویبرنده تندیس جایزه ادبی صادق هدایتJournal Article20240220My name: Arash Father's occupation: Shopkeeper Family income: My father said it depends on other people's income, but roughly 025,000 tomans. The number of family members: ten people, including my grandfather, who my mother says eats a lot. House rent: fifty thousand tomans. Shop rent: fifty thousand tomans. Clothing expenses: thirty thousand tomans. Food expenses: one hundred thousand tomans. Abolfazl makes a vow and table, and my father gives every tower to the priest of the mosque...اسم من: آرش شغل پدر: مغازه دار میزان درآمد خانواده: پدرم گفت به درآمد بقیه ی مردم بستگی دارد ولی تقریباً برجی ۰۲۵ هزار تومن. تعداد اعضای خانواده: ده نفر به همراه پدر بزرگم که مادر میگوید خیلی غذا میخورد کرایه خانه: پنجاه هزار تومن کرایه مغازه: پنجاه هزار تومن خرج لباس: سی هزار تومن خرج غذا: صد هزار تومن باقی مانده: بیست هزار تومن که مادرم خرج آش نذری و سفره ی ابوالفضل میکند و پدرم هر برج به روحانی مسجد...https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_194234_2dc078b9d61df82766ca5ae7463f7f33.pdfپارسا نظریسالنامه ادبیات متعهد2783-548031820240220Mordeh Keshiمرده کشی4146194235FAغلام حسیندهقانبرنده تندیس جایزه ادبی صادق هدایتJournal Article20240220In my dreams, there is always a gun and a hand that pulls the trigger so that I startle with the sound of the shot and jump out of sleep and look for a subversion. It is as if you are lying in the shelter of darkness behind a thick curtain, when suddenly the curtain is torn from head to toe and white and furious light licks your naked body. I am sleepless again. I have to sit down and pour out everything that is in my mind and search around them until I find the gun and empty its magazine...در خواب های من همیشه تفنگی پیدا میشود و دستی که ماشه را بچکاند تا با صدای شلیک، هول کنم و از خواب بپرم و دنبال رواندازی بگردم. انگار در پس پرده ای ضخیم، لم داده ای در پناه تاریکی که ناگهان پرده جر می خورد سر تا پا و نوری سفید و هار تن برهنه ات را لیس میزند. دوباره بی خواب شده ام. باز باید بنشینم و هر چه توی ذهنم هست بیرون بریزم و لابه لای آنها آنقدر بگردم تا تفنگ را بیابم و خشابش را خالی کنم...https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_194235_bd3ec5018bf14caa93b0babba7688488.pdfپارسا نظریسالنامه ادبیات متعهد2783-548031820240220Asaluyehعسلویه4754194236FAکاملیاکاکیبرنده تندیس جایزه ادبی صادق هدایتJournal Article20240220There is a howling sound. The howling of a dog is different from that of a wolf. This was said by a woman. At night, the sound of a dog's howling fills the whole of Aslavia. A dog that runs and howls in the mountains with its burnt body. Now sometimes I think that the sound of a burnt dog sounds like a woman. Is. A woman who burns in the fire at night. A woman who calls me with her burnt hands...صدای زوزه می آید. زوزه سگ با گرگ فرق دارد.این را زن گفته بود.شبها صدای زوزه سگ تمام عسلویه را پر می کند.سگی که با تن سوخته اش در کوه ها می دود و زوزه می کشد.حالا گاهی فکر می کنم صدای سگ سوخته شبیه زن است. زنی که شبها در آتش می سوزد.زنی که با دست های سوخته اش مرا می خواند...https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_194236_a1aeba4dde9717dcaf4704a5fc97152f.pdfپارسا نظریسالنامه ادبیات متعهد2783-548031820240220Enhenay- Rabetehانحنای رابطه5564194237FAحمزهبرمربرنده جایزه ادبی صادق هدایتJournal Article20240220I look at my watch. Little by little, the last poor survivors of the administration, who stay late for more mysteries, are leaving. I take off my coat and leave my desk in the same messy and messy state and kick it out. On the way home, I always stop in front of the same newspaper kiosk and buy my favorite evening newspaper.<br />When I threw the key in the door, it brought out the usual game that I had to kick...نگاهی به ساعتم می اندازم. کم کم آخرین بازماندگان بیچاره ی اداره که برای چندرغاز بیشتر، تا دیر وقت می مانند، در حال رفتن هستند. کُت م را برمی دارم و میزم را همانجور شلخته و درهم به حال خودش رها میکنم و بیرون می زنم. در مسیر خانه جلوی همان کیوسک روزنامه فروشی همیشگی نگه می دارم و روزنامه ی عصر دلخواهم را می خرم. <br />کلید را که به در انداختم باز همان بازی همیشگی را در آوردکه مجبور بشوم به آن لگد بزنم...https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_194237_fe95ee1069f36c5f07afcbc3b36c6424.pdfپارسا نظریسالنامه ادبیات متعهد2783-548031820240220Talangorتلنگر6571194238FAمهدیم.کاشانیبرنده تندیس جایزه ادبی صادق هدایتJournal Article20240220The sounds are weak, but a sense of happiness emerges from the same noise. Elika is still sleeping. I leave the bed and stare out the window in search of the source of the sound. One of the cruise ships is on the Bosphorus strait and passes under the huge bridge that connects East Istanbul to West. It leaves a white trail of foamy water and proudly overtakes sailboats and motorboats. On its deck, tourists of all ages are bustling...صداها ضعیف است اما از همان همهمه محو هم حس شادی بیرون میزند. الیکا هنوز خواب است. تخت را ترک میکنم و در جستجوی منبع صدا از پنجره به بیرون خیره میشوم. یکی از کشتیهای تفریحی است روی تنگه بوسفور و در حال عبور از زیر پل عظیمی که استانبول شرقی را به غربی وصل میکند. از خودش رد سفیدی از آب کفآلود باقی میگذارد و غرورآمیز از قایقهای بادبانی و موتوری سبقت میگیرد. روی عرشهاش، توریستها، از هر سنی، در جنب و جوش اند...https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_194238_7a5c5bba8f25158472d854a2ff787713.pdfپارسا نظریسالنامه ادبیات متعهد2783-548031820240220Jahanam Be Entekhab -e- Khodanجهنم به انتخاب خودم7278194239FAاسماعیلزرعیبرنده تندیس جایزه ادبی صادق هدایتJournal Article20240220When the issue was announced, everyone started to struggle, from the investigators, detectives, and portrait painters of the Intelligence Department to neighbors, acquaintances, and everyone who was familiar with "A.Jim.K" or even just heard his name. Of course, due to his anonymity and isolation, they didn't know him or remember his appearance. If Mr. "Storyteller with many nicknames back and forth" did not pursue the story and did not make a fuss, surely no one would have noticed his disappearance or disappearance for a hundred years...موضوع که اعلام شد ناگهان همه به تکاپو افتادند، از بازجوها و کارآگاهان و چهره نگاران اداره آگاهی گرفته تا همسایه ها، آشناها و هر کس که با «الف.جیم.ک» آشنایی داشت و یا حتا فقط اسم او را شنیده بود؛ که البته به علت گمنامی و منزوی بودنش جز تک و توکی، واقعاً نمیشناختندش و یا قیافه اش را به یاد نمی آوردند. در واقع اگر جناب آقای« داستان نویس با القاب متعدد پس و پیش» پیگیر ماجرا نمیشد و هیاهو راه نمی انداخت، مطمئناً تا صد سال دیگر هم کسی متوجه مفقود شدن و یا سر به نیست شدن او نمیشد...https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_194239_a30b9b9cac20fa2180f4129ae13915af.pdfپارسا نظریسالنامه ادبیات متعهد2783-548031820240220Pol-e-Moalaghپل معلق7982194240FAپویامنشی زادهبرنده تندیس جایزه ادبی صادق هدایتJournal Article20240220I have been sitting in the car for an hour staring at the other side of the street, at the 13th alley. August is even hotter than its name. I know that the bottle of mineral water that I bought from the newsstand changes shape in my hand. I have finished the water and I have not opened the east yet. The newspaper on the dashboard looks like a white canvas under the sun. I look at the first page, which is filled with the compilation of the twenty-year vision document. Twenty years is a long time. People don't need so much time to forget their promises...یک ساعتی میشود که نشسته ام توی ماشین و زل زده ام به آن طرف خیابان، سر کوچه ی سیزدهم تا بیاید. مرداد از اسمش هم داغ تر است. بطری آب معدنی که از دکه ی روزنامه فروشی خریده ام دانم در دستم تغییر شکل میدهد. آب را تمام کرده ام و شرق را هنوز باز نکرده ام. روزنامه روی داشبورد، زیر بارش آفتاب مثل بوم نقاشی سفید به نظر میرسد. نگاهی می اندازم به صفحه اول که از تدوین سند چشم انداز بیست ساله پر شده. بیست سال زمان زیادی ست. آدم ها برای فراموش کردن قول هاشان اینقدر زمان نمیخواهند...https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_194240_8deacec832f67af648322e015b0a9757.pdfپارسا نظریسالنامه ادبیات متعهد2783-548031820240220Shayad in bar shans ba man yar bashadشاید این بار شانس با من یار شود...8385194245FAدلارامدلنوازبرنده تندیس جایزه ادبی صادق هدایتJournal Article20240220I have come after twenty days of bathing, of course, that too by force. They said that you don't have mercy on yourself, have mercy on your associates. I feel a little more bearable, like someone who is in a coma, not brain dead. The wetness of the bathroom door and wall, and the sound of the water, make me sad. I don't want to be naked, I don't want to have to close my eyes in the shower. I wish I had three hands to cover their nakedness. I check the bathroom door to see if it is locked.<br />The water was pouring on my head and the foam of the shampoo was sliding off my face...بعد از بیست روز حمام آمده ام، البته آن هم به زور. گفتند به خودت رحم نمی کنی، به هم بندی هایت رحم کن. حالم کمی قابل تحمل تر شده مثل کسی که توی کماست نه مرگ مغزی. از خیسیِ در و دیوار حمام، از صدای آب، دلشوره می گیرم. دلم نمی خواهد لخت شوم، دلم نمی خواهد مجبور شوم زیر دوش چشم هایم را ببندم. دلم می خواهد سه دست داشتم تا عریان شدنشان را بپوشانم. درِ حمام را چک می کنم که قفل کرده باشم.<br />آب روی سرم می ریخت و کفِ شامپو از روی صورتم سُر می خورد...https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_194245_2449862888cfcb855157eb080076e66b.pdfپارسا نظریسالنامه ادبیات متعهد2783-548031820240220Saat shameth Darساعت شماطه دار8691194246FAاکرممولاوردیبرنده تندیس جایزه ادبی صادق هدایتJournal Article20240220Babe. Today, all the shadows that were constantly whispering in my ear in this silent and blind house and wanted me not to continue this empty life and go to the land of nothing, have gathered in me and want to do the job completely do you know Loneliness has become painful and unbearable for me. I don't like to be alone in this irreversible journey. I hope you will understand and come with me willingly. But what can I do, sometimes one has to find a solution for someone who does not even know that he is suffering. to be freed from the pains and sufferings that made him old...عزیزم. امروز همه سایههایی که در این خانهی سوت و کور، مدام در گوشم نجوا میکردند و میخواستند تن به ادامه این زندگی پوچ ندهم و به دیار هیچ بروم، در من جمع شدهاند و میخواهند تا کار را یکسره بکنم. میدانی؟ دیگر تنهایی برایم زجرآور و غیرِقابل تحمل شده است. دوست ندارم دراین سفر بیبازگشت هم تنها باشم. کاش خودت هم میفهمیدی و با رضایت همراهم میآمدی. ولی چکار کنم، گاهی آدم مجبور میشود برای کسی که خودش هم نمیداند در رنج است راه چارهای پیدا کند. تا از درد و رنجهایی که پیرش را درآورده است رها شود...https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_194246_b4a7c0e113fab04225b013c32743e8c0.pdfپارسا نظریسالنامه ادبیات متعهد2783-548031820240220Akharin Panzdah daghighe haghe lamsآخرین پانزده دقیقه ی حق لمس9295194248FAسمیراکوثری(کامگار)برنده تندیس جایزه ادبی صادق هدایتJournal Article20240220When I enter the last numbers of the code; My hands are shaking and I feel a little sorry. But I know, I think about how sad our world is, whether it's being born or dying, and how cruel everyone is. They come and learn quickly, kill and get along easily and forget who they were, even their loved ones die and are forgotten. They lose or lose their most valuable things and are rejected indifferently. Everyone is crying. Everyone tries to cry...وقتی آخرین اعداد کد را وارد میکنم؛ دستانم می لرزد و کمی پشیمانم. اما دانم به این فکر میکنم که دنیای ما چقدر غم انگیز است چه به دنیا آمدن باشد و چه مردن باشد و همه چقدر بی رحم اند. می آیند و سریع یاد میگیرند، میکشند و راحت کنار می آیند و فراموش میکنند که چه کسی بود، حتی عزیزان شان می میرند و از یاد می روند. با ارزش ترین چیزهایشان را گم میکنند یا از دست میدهند و بی تفاوت رد میشوند. همه اشک میریزند. همه سعی میکنند اشک بریزند...https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_194248_97863847482b9ee53ef5bba05dc8e1c2.pdfپارسا نظریسالنامه ادبیات متعهد2783-548031820240220Jang tamam nashodeh ast !جنگ تمام نشده است!96102194249FAرضوانکریمیبرنده تندیس جایزه ادبی صادق هدایتJournal Article20240220The nurse turned to the woman: "Stay here while we prepare him." And pointed to the veterans with an eyebrow: "They want to play a show."<br />An old man was leaning on a wooden cane and staring at an unknown point. A young man was dozing on the bed.<br />A man, in the form of a pilot, spun a plastic phantom in the air and said, "I will soon take to the skies!" and became silent<br />The woman, who was looking for a miracle this time, like the previous times, said to herself: "When they play a show, it means they are doing well." And a faint smile appeared on his lips...پرستار رو به زن کرد: «همینجا وایسین تا آمادهش کنیم.» و با ابرو به جانبازان اشاره کرد: «میخوان نمایش بازیکنن.»<br /> پیرمردی به عصای چوبی تکیه داده و به نقطهی نا معلومی خیره شده بود.مرد جوانی روی تخت چرت میزد.<br />مردی، با فرم خلبانی، فانتومِ پلاستیکی را توی هوا چرخاند و گفت: «به زودی به آسمانها خواهم رفت!» و ساکت شد.<br /> زن،که اینبار هم، مثل دفعات قبل به دنبال معجزه بود، با خود گفت: «وقتی نمایش بازی میکنن، یعنی حالشون خوبه.» و لبخند کمجانی بر لبانش نقش بست.https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_194249_8a9fdaf34d0186a9f0a18af8148d2c91.pdf