پارسا نظری سالنامه ادبیات متعهد 2783-5480 2 4 2022 05 22 Nietzsche's views on women گُزین گویه های نیچه درباره زنان 4 10 151376 FA رضا نجفی انجمن نویسندگان Journal Article 2022 04 16 What follows is a selection of what Nietzsche said about women. We have extracted these items from all of his works and put them together. At first I was going to combine these words with an article about Nietzsche's views on women, but I realized that the volume would be more than boring for the reader, so I will refer that article to another opportunity and suffice to repeat Nietzsche's words; With two explanations: First, many different items may seem inconsistent with each other. This is one of the reasons why Nietzsche is a master of paradox and uses pseudo-praise and pseudo-praise many times, so we must be careful of his sarcasm.<br />Another is that he deliberately seeks to point out the relativity of facts with his contradictions, and finally that some of Nietzsche's contradictions are not consciously but unconsciously born in his thought and character.<br />And the second explanation is that calligraphy and basically the way Nietzsche speaks is the third and strange letter. I have preserved this strangeness in translation. So many of the unusual punctuation and prose and the labyrinthine language of the text are not the slippages of translation but the style of Nietzsche. آنچه در پی می‌آید تمامی گزین گویه‌هایی است که نیچه درباره زنان گفته است. ما این گُزین گویه‌ها را ازسراسر آثارش استخراج کرده و یکجا آورده‌ایم. درآغاز به آن بودم تا این گٌزین گویه‌ها را با مقاله‌ای درباره دیدگاه نیچه درباره زنان همراه کنم اما دریافتم که حجم مطلب بیش از حوصله خواننده خواهد شد، از این رو آن مقاله را حوالت به فرصتی دیگری می‌دهم و به باز گفت کلام نیچه بسنده می‌کنم؛ با دو توضیح: نخست آنکه ممکن است بسیاری از گٌزین گویه‌ها با همدیگر در تناقص به نظر آیند. این از چند روست یک اینکه نیچه استاد پارادوکس است و ذم شبه مدح ومدح شبه ذم را بار‌ها به کارمی‌گیرد به همین دلیل می‌باید مراقب کنایه‌های او باشیم.<br />دیگر اینکه او با تناقض‌های خود تعمداً برآن است تا نسبی بودن حقایق را متذکر شود و سرانجام اینکه برخی از تناقض‌های نیچه نیز نه آگاهانه بلکه ناخودآگاهانه در اندیشه و شخصیت او سرشته است.<br />و توضیح دوم اینکه رسم الخط و اصولاً شیوه سخن گفتن نیچه‌گاه نامه سوم و غریب است. من در ترجمه این غرابت را حفظ کرده‌ام. پس بسیاری از نقطه‌گذاری‌های غیر معمول و نثر و زبان پرپیچ و خم متن نه لغزش‌های ترجمه بلکه سبک و سیاق کلام نیچه است.. https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_151376_b0225c2b3e8b56977b8ef7c392c5eeb6.pdf

پارسا نظری سالنامه ادبیات متعهد 2783-5480 2 4 2022 05 22 Immortality جاودانگی 13 17 151377 FA رضا نجفی انجمن نویسندگان Journal Article 2022 04 16 -از من پرسید تا حالا شده به مرگ فکر کنم، گفتم به مرگ که فراوان، در واقع هر روز بهش فکر می‌کنم، اما اگر منظورش خودکشی است، هرگز! ف. لیوانی دستم می‌دهد: «خب، برای چی اصلاً چنین چیزی پرسید؟ » -اولش پرسید برای چی بهش مراجعه کرد‌ه‌ام و مشکلم چیست. من هم مهملاتی گفتم دربارۀ احساس پوچی و بی‌معنایی زندگی و از همین خزعبلات. راستش خجالت کشیدم بگویم برای من روانکاوی شدن یک‌جور تجربۀ روشنفکرانه است، کاری که همۀ ما یک بار باید امتحانش کنیم. اما فکر کنم توی زنجموره کردن زیاده‌روی کردم. طرف هم پرسید وضعیت خوابم چطور است و آیا تازگی‌ها وزن کم کرده‌ام و میل جنسی‌ام کاهش پیدا کرده و از همین پرسش‌ها. گفتم خواب واشت‌ها و میل جنسی‌ام عین ساعت منظم کار می‌کند و روبراه است. بعد از آن محترمانه داشت بیرونم می‌کرد... https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_151377_94a3f38b78d7262c28faccdbe3fddffb.pdf

پارسا نظری سالنامه ادبیات متعهد 2783-5480 2 4 2022 05 22 ----- خوابِ بیداری 18 31 151378 FA مریم روشنی راد --- Journal Article 2022 04 25  تیمور از بهادر جدا شد. از شیب کوچه پر برف قدم کش پایین رفت. برف پشت بام‌ها جا به جا توی کوچه‌ها ریخته، تلنبار شده و تپه‌های بزرگ و کوچکی درست کرده بود. با خودش لند لند می‌کرد: پسره‌ی پرو! به شوخی من جواب زشت می‌دهی؟ حالا ببین چه داغی روی دلت می‌گذارم. دل خودت و ننه‌ات را چنان می‌سوزانم که هیچ آب خنکی از جلز و ولزش کم نکند...زبان دراز، بی‌حیا! در راه آدم و نوچه‌اش را دید. گفت: « برویم خانه کارت دارم. » کنار بخاری نفتی قطره‌ای نشستند. تیمور گفت: «می‌خواهم به خسرو درس درست و حسابی بدهم تا جلوی دوستش مرا سنگ روی یخ نکند»... https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_151378_a36e055eabd3bd61c68509bb44f041cd.pdf

پارسا نظری سالنامه ادبیات متعهد 2783-5480 2 4 2022 05 22 Friend دوست 31 33 151380 FA کاظم رستمی دانشجو Journal Article 2022 04 22 چرا هیچ نوشته‌ای نپرسید از من دوستدار کیستی؟ دوستدار کیستی؟ دوستدارت کیست؟ دوستدارت کیست؟ سؤال‌های بی‌جواب گاهی نوشته نمی‌شوند که از نگاه آدم برفی‌ها... https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_151380_86c921e6c5b8feb11cbab6149178671c.pdf

پارسا نظری سالنامه ادبیات متعهد 2783-5480 2 4 2022 05 22 The moment لحظه 34 36 151382 FA کاظم رستمی دانشجو Journal Article 2022 04 22 آخرین نفس‌های یک شاعر را چه کسی خواهد خواند چه کسی خواهد نوشت خودکار‌های مرموز همیشه درد از نوشتن‌ها بود درد از ننوشتن‌ها کاغذ‌های در جلد مترسکی خاموش... https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_151382_02fe980236d921e5ef9e1f5984591c2f.pdf

پارسا نظری سالنامه ادبیات متعهد 2783-5480 2 4 2022 05 22 Friendship Village دهکده دوستی 37 39 151379 FA مائده ختائی دانش آموز Journal Article 2022 05 17 یکی بود یکی نبود، در یک جنگل بزرگ و سرسبز حیوان‌های زیادی کنار هم لانه ساخته و یک دهکده تشکیل داده بودند. در این دهکده حیوانات مثل خانواده بز، خرگوش، سنجاب، لاک‌پشت، کلاغ، مرغ و خروس و سگ و... زندگی می‌کردند. هرکدام از این حیوانات دوسه بچه داشتند، بچه‌هایی شیطون و بازیگوش که هر روز و هر ساعت با بازی کردن و سرکله هم زدن و خنده و گریه و قهر و آشتی سپری می‌کردند، شب هم خسته و کوفته به خانه‌هایشان می‌رفتند صبح دوباره همان آش و همان کاسه. در این دهکده یک رسم قشنگی بین اهالی بود، این که هر هفته یکی از خانواده‌ها غذا و... آماده می‌کرد و بقیه را به خانه‌اش دعوت می‌کرد تا کنار هم باشند از حال و احوال و مشکلات همدیگر باخبر شوند و اگر کسی نیاز به کمک داشت کمکش کنند.. https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_151379_f4a5eac00c8e1b669134096e8d1fbd28.pdf