پارسا نظری سالنامه ادبیات متعهد 2783-5480 2 4 2022 05 22 ----- خوابِ بیداری 18 31 151378 FA مریم روشنی راد --- Journal Article 2022 04 25  تیمور از بهادر جدا شد. از شیب کوچه پر برف قدم کش پایین رفت. برف پشت بام‌ها جا به جا توی کوچه‌ها ریخته، تلنبار شده و تپه‌های بزرگ و کوچکی درست کرده بود. با خودش لند لند می‌کرد: پسره‌ی پرو! به شوخی من جواب زشت می‌دهی؟ حالا ببین چه داغی روی دلت می‌گذارم. دل خودت و ننه‌ات را چنان می‌سوزانم که هیچ آب خنکی از جلز و ولزش کم نکند...زبان دراز، بی‌حیا! در راه آدم و نوچه‌اش را دید. گفت: « برویم خانه کارت دارم. » کنار بخاری نفتی قطره‌ای نشستند. تیمور گفت: «می‌خواهم به خسرو درس درست و حسابی بدهم تا جلوی دوستش مرا سنگ روی یخ نکند»... https://www.adabiyatemoteahed.ir/article_151378_a36e055eabd3bd61c68509bb44f041cd.pdf